พิพิธภัณฑ์ชาวเขา Online @ www.hilltribe.org

สมัครสมาชิก

ชนเผ่าฮาหนี (哈尼族)

ชนเผ่าฮาหนีเป็นชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่ในประเทศจีน มีประชากรประมาณ 1,440,000 คน (ข้อมูลปี 2000) คิดเป็น 9.99% ของชนกลุ่มน้อยทั้งหมดในยูนนาน ชนเผ่าฮาหนีอาศัยอยู่ในเขตเขาไอเหลาซานและอู๋เลี่ยงซานซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลยูนนาน และอยู่ในพื้นที่ระหว่างแม่น้ำแดง （红河）และแม่น้ำหลานชาง （澜沧）หรือแม่น้ำโขง ได้แก่ เขตหยวนเจียง （元江）ม่อเจียง （墨江）ลวู่ชุน （绿春）จินผิง （金平）เจียงเฉิง （江城）ในเมืองซือเหมา （思茅）สิบสองปันนา และหลานชาง ชนเผ่าฮาหนีอาศัยอยู่บนเขาที่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 800-2,500 เมตร เป็นพื้นที่ที่มีธรรมชาติสมบูรณ์และอุดมไปด้วยแร่ธาตุมากมาย ชนเผ่านี้ชำนาญในการปลูกพืชขั้นบันไดเป็นพิเศษ

การสร้างบ้านของชนเผ่านี้จะใช้ดิน ไม้ไผ่และหญ้าเป็นวัตถุดิบในการก่อสร้าง บ้านมี 3 ชั้น คือ ชั้นล่างใช้เลี้ยงสัตว์ ชั้นที่สองใช้อยู่อาศัย และชั้นบนสุดใช้เก็บอาหาร ชาวฮาหนีนับถือเทพเจ้าหลายองค์และบรรพบุรุษ มีความเชื่อว่าทุกสรรพสิ่งมีวิญญาณ ชนเผ่านี้มีภาษาเป็นของตนเองจัดอยู่ในตระกูลจีน-ทิเบต(Sino-Tibetan Family) แบ่งออกได้เป็น 3 ภาษาถิ่น คือ ฮาหยา （哈雅）ปี้ข่า （碧卡）หาวป๋าย （豪白）และฮาอ้าย แต่เดิมไม่มีตัวหนังสือ ต่อมาในปี 1957 ได้สร้างตัวอักษรโดยใช้ตัวอักษรละติน ชนเผ่าฮาหนี เผ่าอี๋ เผ่าลาหู่ ล้วนมีที่มาจากชาวเชียง เป็นชนเผ่าโบราณทางเหนือที่ย้ายมาทางใต้ เดิมทีชาวเชียงเร่ร่อนเลี้ยงสัตว์อยู่ที่ราบสูงทิเบต ภายหลังได้ย้ายมาทางใต้ 3 ศตวรรษก่อนคริสตศักราชอาศัยอยู่ที่ราบลุ่มชายฝั่งทะเลใต้ของแม่น้ำต้าตู้และแม่น้ำหยาหล่งในเสฉวน 7 ศตวรรษก่อนคริสตศักราช ได้ตั้งถิ่นฐานอยู่ที่เขตเขาไอเหลาซานและอู๋เลี่ยงซานในปัจจุบัน สมัยราชวงศ์ถังซึ่งตกอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศหนานเจ้าและต้าหลี่และภายหลังถูกราชวงศ์หยวน หมิงและชิง ปกครองตามลำดับในระหว่างนั้นหัวหน้าชนเผ่าบางส่วนได้รับการสืบทอดตำแหน่งถู่ซือ （土司）ซึ่งเป็นตำแหน่งหัวหน้าชนกลุ่มน้อยในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง

การแต่งกายของชาวฮาหนีเปลี่ยนไปตามอายุ เด็กผู้ชายจะใส่หมวกกลม ๆ สวมเสื้อผ้าสีดำ ธรรมดาจะไม่ใส่เครื่องประดับ ส่วนผู้หญิงก็ใส่หมวกกลมเช่นกัน แต่จะประดับด้วยเงินและลูกปัดสีต่าง ๆ เครื่องประดับจะเพิ่มขึ้นตามอายุที่สูงขึ้น หลังจากอายุครบ 15 ปี ชายและหญิงต้องเปลี่ยนรูบแบบเครื่องแต่งกายและใช้เหรียญเงิน แผ่นเงิน （银片）ลูกปัดและขนนกหลากสีมากมายมาประดับศรีษะ ผู้ชายจะเปลี่ยนเป็นใช้ผ้าสีดำโพกหัว สวมสร้อยเงิน ตรงขอบเสื้อประดับด้วยเครื่องประดับเงิน หญิงสาวจะเปลี่ยนมาสวมหมวกทรงกระบอก ซึ่งประดับด้วยเครื่องประดับเงินและลูกปัดหลากสี สวม “ ล่าเสีย”（腊霞）ซึ่งเป็นผ้าคาดอกที่ประดับด้วยเหรียญเงิน สวมเสื้อคลุมที่มีลายปักสีสันสวยงามและบริเวณน่องจะพันผ้าซึ่งมีลายปัก เรียกว่า เค่อป่าง （克绑）

หญิงชายวัยรุ่นจะต้องแต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่ประดับด้วยเครื่องประดับหลายชนิดเช่นนี้ไปจนแต่งงานและมีลูก หลังจากนั้นจะค่อย ๆ ลดเครื่องประดับที่มีสีสันสดใสเหล่านี้ลง หลังจากอายุ 45 ปี ผู้ชายจะเอาสร้อยเงิน เหรียญเงิน ที่อยู่บนเสื้อคลุมออกเพื่อเตรียมมอบให้ลูกหลานเอาเครื่องประดับหมวก（帽后的圆筒）และเครื่องประดับที่คาดอกออก สวมเพียงแต่เสื้อสีดำและกระโปรงสน้ำเงินแบบเรียบ ๆ

ชนเผ่าฮาหนีจะมีระบบสามีภรรยาเดียว และสายเลือดเดียวกันจะไม่แต่งงานกัน ความรักของหนุ่มสาวก่อนแต่งงานจะเป็นไปอย่างอิสระ พ่อแม่ไม่เข้ามาก้าวก่าย เมื่อหนุ่มสาวเกิดความรักขึ้นมาก็ต้องบอกให้พ่อแม่ทราบเมื่อพ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายเห็นด้วย ฝ่ายชายก็จะให้แม่สื่อไปขอฝ่ายหญิง พิธีแต่งงานของชาวฮาหนีเรียบง่าย ปกติจะซื้อเหล้าและเนื้อสัตว์เพียงเล็กน้อย ฆ่าไก่ 1-2 ตัว บางพื้นที่ที่ได้รับอิทธิพลจากชาวฮั่นมากก็จะคล้ายคลึงกับประเพณีของชาวฮั่น เมื่อเจ้าสาวจะจากพ่อแม่ต้องร้องไห้พลางร้องเพลง “คูเจี้ยเกอ” 《哭嫁歌》

บางแห่ง 3 วันก่อนการแต่งงานก็เริ่มร้องแล้ว ยิ่งร้องได้เศร้าโศกเท่าไหร่ก็ยิ่งแสดงถึงความรู้สึกอันลึกซึ้งที่มีต่อพ่อแม่ ในเขตหงเหอเมื่อหญิงสาวจะแต่งงาน ต้องให้หญิงสาวอีกคนซึ่งมีอายุเท่ากันกับเจ้าสาว รูปร่างหน้าตางามสะอาดตา เดินร้องไห้ไปด้วยขณะที่เดินตามเจ้าสาวออกจากบ้าน ถ้าในกรณีที่สามีภรรยาเลิกกัน ไม่ว่าฝ่ายไหนต้องการจะเลิก ฝ่ายหญิงต้องคืนค่าสินสอด เมื่อเลิกกันแล้ว สามีภรรยาจะไม่พูดหรือมองหน้ากันเลย ส่วนลูกนั้นโดยปกติจะให้ฝ่ายชายเลี้ยง หลังจากสถาปนาประเทศจีนใหม่

( ปี ค.ศ. 1949 ) ไม่ว่าจะเป็นการแต่งงานหรือการหย่าส่วนใหญ่ล้วนต้องผ่านกระบวนการทางกฎหมายทั้งสิ้น

เทศกาลต่าง ๆ ที่สืบทอดกันมาที่สำคัญ ๆ มี 十月年 ,เทศกาลเดือนหก苦孔孔，苦努节，（六月节）บางพื้นที่ยังมีเทศกาลเล็กอีก เช่น “หวงฟ่านเจี๋ย” (黄饭节) , “หย่างอันน่า” เทศกาลข้าวใหม่ เป็นต้น “ สือเยว่เหนียน” 十月年 ภาษาฮาหนีเรียกว่า “ จ๋าเล่อเท่อ” เริ่มตั้งแต่วันแรก (วันมังกร) “หลงยื่อ”（龙日） ไปจนถึงวันลิง “โหวยื่อ”（猴日）รวมทั้งหมด 6 วัน เป็นเทศกาลที่นานและมีรายละเอียดเยอะที่สุดในบรรดาเทศกาลของชนเผ่าฮาหนี คล้ายกับเทศกาลตรุษจีนของจีน วันแรกของเทศกาล ชาวฮาหนีต่างพากันกวาดหมู่บ้านให้สะอาด ชายหญิงทั้งเด็กและผู้ใหญ่ต่างสวมใส่ชุดประจำเผ่าที่ใหม่ บนศรีษะและเสื้อผ้าของหญิงสาวประดับด้วยเหรียญเงิน แผ่นเงินต่าง ๆ มากมาย ในตอนเช้าตรู่ผู้หญิงต่างพากันตำข้าวทำ “ถวนจื่อเมี้ยน” (团籽面) ผู้ชายก็ช่วยกันฆ่าหมูและวัวเพื่อทำอาหาร ในช่วงเช้าของวันนี้ บางคนก็กินแค่ถวนจื่อและปาปา (粑粑) โดยไม่กินข้าวเช้า บ้างก็ฆ่าไก่ตัวใหญ่ ๆ หนึ่งตัว แล้วกินด้วยกันทั้งบ้านเป็นการแสดงความกลมเกลียวกัน ช่วงเที่ยง ทุกคนจะไปที่ลานของหมู่บ้านเพื่อทำพิธีโล้ชิงช้า ช่วงเย็น จะมีการจุดกองไฟขึ้นที่สนามหญ้า ทุกคนจะนั่งล้อมกองไฟ ผู้เฒ่าผู้แก่จะร้องเพลง “ ฮาปาข่า” （哈巴卡）และ “เกินกู่เตี้ยว” （根古凋） ซึ่งเป็นเพลงพื้นเมืองของเผ่า ชายหนุ่มจะพากันเล่นดนตรี หญิงสาวก็จะเต้นรำ ทุกคนต่างร้องรำทำเพลงกันอย่างสนุกสนาน

ครอบครัวของชนเผ่าฮาหนีถือเอาพ่อเป็นหัวหน้าครอบครัว ผู้ชายเมื่อแต่งงานมีลูกแล้วโดยปกติต้องแยกบ้านกับพ่อแม่ พ่อแม่จะแบ่งที่ดินทรัพย์สมบัติ เครื่องเรือน อุปกรณ์ การเกษตรต่าง ๆ ให้ลูกชายที่แยกบ้านออกไป เมื่อหญิงตั้งครรภ์ จะไปอาศัยอยู่บ้านฝ่ายชายเพื่อคลอดลูก หลังจากตั้งครรภ์แล้วมารดาจะตั้งใจถักเสื้อผ้าและหมวกให้กับลูกลานของตน หลังตั้งครรภ์แล้วผู้หญิงก็ยังคงออกกำลังอย่างสม่ำเสมอเพราจะทำให้คลอดง่าย เมื่อใกล้คลอด แม่สามีจะกดเบา ๆที่ศรีษะของหญิงที่จะคลอดเป็นการอวยพรให้คลอดง่าย หากเกิดคลอดยากขึ้นมา ภรรยาจะเอากางเกงของสามีมารองเป็นหมอนภายใน 3 วันหลังเด็กคลอด นอกจากแม่สามีและอาสะไภ้แล้ว ( ภรรยาของน้องของพ่อ) ห้ามคนอื่นเข้ามาในห้องเด็ดขาด แม้กระทั่งสามีก็ห้าม

วันที่ 2 หญิงที่คลอดบุตรหรือม่สามีจะจุดไฟขึ้นกองหนึ่งที่ลานหน้าบ้านเพื่อเผารก แล้วนำรกที่เผาไหม้เกรียมแล้วเก็บไว้ในกระบอกไม้ไผ่เล็ก ๆ วันที่ 3 จะมีการจัดพิธี “ ฟู่จื่อเหลียนหมิง” คือพิธีตั้งชื่อลูกโดยนำพยางค์สุดท้ายของชื่อพ่อมาตั้งเป็นชื่อพยางค์แรกของลูก ภายใน 12 วันหลังคลอด แม่จะใช้น้ำอุ่นล้างตัวลูกวันละครั้ง เมื่อลูกอายุครบเดือนจะมีการตัดผมครั้งแรกและต้มไข่ไก่ 1 ฟอง ภายในครึ่งเดือนหลังคลอด หญิงที่คลอดบุตรห้ามกินอาหารที่เปรี้ยว ของทอด ของมัน ๆ และห้ามใช้เนื้อวัว เนื้อเป็ด เนื้อห่าน ไก่ตัวผู้ ไข่เป็ด ขิง มาประกอบอาหาร

ชนเผ่าฮาหนีฝังศพโดยใส่โลง เมื่อก่อนเคยใช้วิธีการเผา ในเขตสิบสองปันนา เมื่อมีคนในหมู่บ้านตาย ทุกคนในหมู่บ้านจะหยุดและมาช่วยงาน ในเขตแม่น้ำแดง หลังจากมีคนตายญาติต้องแจ้งให้ญาติสนิทมิตรสหายให้นำ หมู , ไก่ , ข้าว และเหล้ามาเซ่น ลูกเขยต้องนำวัวมาเซ่น คนในหมู่บ้านทั้งหมดก็ต้องนำของมาเซ่นเหมือนกัน แต่ละคนจะนำ ข้าวเหนียวแผ่น（糯米饼）มาวางหน้าโลงศพ สื่อความหมายว่าให้ผู้ตายเอาไปด้วย และจะเก็บศพไว้ 2- 3 วัน จะมีพ่อหมอร้องเพลงเพื่อไว้อาลัยเล่าประวัติตั้งแต่เกิดจนถึงตายก่อนแบกศพไปสุสาน พอตกเย็นหนุ่มสาวก็จะมารวมตัวกันและเต้นรำ “ลั่วจั้วอู่” (落作舞) หน้าบ้านผู้ตาย

ตอนเอาศพไปฝังจะยิงปืนจุดประทัด เพื่อละทิ้งความโศกเศร้าเสียใจ สุสานส่วนใหญ่จะอยู่บนเขาข้าง ๆหมู่บ้าน จะใช้ไข่ต้มเลือกที่ฝังศพ โดยเมื่อไข่แตกที่ไหนก็ฝังศพที่นั่น ฝังแล้วก็กลบแบบเรียบ ๆ ไม่ทำให้นูนขึ้นมา ไม่ต้องดูฮวงจุ้ย หัวหน้าชนเผ่าที่มีฐานะจะเลียนแบบธรรมเนียมชาวฮั่นโดยดูฮวงจุ้ยและสร้างสุสานหิน งานศพบางแห่งจะใหญ่มาก ที่ว่าใหญ่ที่สุดก็คือ ฆ่าหมู 12 ตัว ,วัวตัวผู้และตัวเมียอย่างละตัว, ระดับกลางคือ ฆ่าหมู 6 ตัว , วัว 1 ตัว งานเล็กที่สุด ก็ ฆ่าหมูตัวสองตัว ตอนฝังก็ต้องเอาของที่ใช้ในระหว่างที่มีชีวิตฝังลงไปด้วย ของที่ส่งไปให้ทั้งหมดในนามของหมู่บ้านมี เตา 3 ขา , หม้อโลหะ 1 ใบและครกไม้ เพื่อให้ผู้ตายได้นำไปใช้ ส่วนคนที่ตายภายหลังคนในครอบครัวจะส่งถ้วยใส่ข้าวและโต๊ะไม่ไผ่ไปให้ เพราะผู้ตายคนแรกมีหม้อ ครกไม้ แล้ว คนตายทีหลังสามารถใช้ของเหล่านี้ร่วมกับคนที่ตายไปก่อนได้

ภาพจาก :

http://61.144.246.13/sb/BBS, http://www.sinobuy.cn
http://www.pecc.cn, http://hanitalan.yxtc.net,
http://www.yngoto.net.cn/ssmz/mzhs, http://www.cn-no1.com/56/festival16.htm

ความคิดเห็นที่ 1

flagyl online
flagyl
http://www.ugo.com/ugo/html/search/dosearch.asp?q=BUY+FLAGYL+ONLINE+LOWEST+PRICES+