พื้นฐานความเชื่อของลาหู่นี้จะนับถือพระเจ้า หรือ(อื่อซา) ชาวลาหู่มีความเชื่อเรื่องภูต ผี ขวัญ วิญญาณ ผสมผสานไปด้วยกัน
พระเจ้า (อื่อซา)
อื่อซาถือเป็นผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ให้กำเนิดโลกและความดีทั้งปวง การบูชาสวดอ้อนวอน อื่อซา ถือเป็นสิ่งสำคัญ เพราะจะบันดาลให้ทุกคนสมบูรณ์พูนสุข ข้าวปลาอาหารอุดมสมบูรณ์ อย่างเช่นเทศกาลปีใหม่ หรือกินวอ (เขาะจาเว) ช่วงปลายเดือนมกราคม หรือเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปี ทุกหลังคาเรือน ทุกกลุ่มบ้าน หรือหมู่บ้านก็ต้องทำการบูชา และสวด ผลผลิตที่ได้ในรอบปีนั้นๆ ให้กับ อื่อซา เพื่อได้รับประทาน และได้รับรู้ รับทราบ บวกกับขอโชคลาภในปีต่อไป เช่น ในปีนี้ผลผลิตได้เท่านี้ทำถวายให้ท่านอื่อซา หนึ่งถ้วย - จาน ท่านอื่อซารับประทาน และได้รับรู้ ปีหน้าขอผลผลิตให้ได้ เก้าเท่า เก้าถ้วย - จาน เป็นต้น

ผี
ผีนั้นชาวลาหู่เชื่อว่ามีอยู่ทั่วไปแต่มีทั้งผีดี และร้าย ตั้งแต่ในเรือนไปจนทั่วบริเวณหมู่บ้าน เช่น ผีหมู่บ้าน ผีเรือน เป็นผีที่คอยให้ความคุ้มครอง ส่วนผีน้ำ ผีป่า ผีดอยและผีอื่นๆ ที่อยู่นอกบ้าน ถือเป็นผีร้ายที่ให้โทษต่อคน ตัวอย่าง เช่น ผีบ้าน ผีเรือน ที่ชาวไทยเรียกว่าศาลพระภูมิ หรือเจ้าที่ในหมู่บ้านก็่ช่วยคู้มครองสมาชิก ในครอบครัวนั้น ๆ เช่นกับชาวไทยพุทธ ผีป่า หรือเจ้าที่เจ้าทางในป่า เหมือนกันในเมื่อคนเข้าไปทำสิ่งไม่ดีให้กับสถานที่ ๆ นั้น หรือที่ชาวไทยเรียกว่าลบหลู่ผีป่า ผีเขา หรือเจ้าป่า เจ้าเขา เจ้าที่ ที่แห่งนั้น มันก็จะทำคนคนนั้นมีอันเป็นไป และถ้าคนคนนั้นรู้ตัวเองว่าได้กระทำผิดไว้ แล้วได้ไปลบหลู่ที่แห่งนั้น แล้วก็จะไปหาหมอผีมาแก้บน หรือทำพิธีตามความเชื่อชาวลาหู่เกี่ยวกับผี

วิญญาณ หรือขวัญ
วิญญาณ หรือขวัญ เป็นภาคจิตของร่างกาย คล้ายกับความเชื่อทางไสยศาสตร์ของคนไทย หากวิญญาณออกจากร่าง หรือถูกผีร้ายกระทำ เจ้าของร่างกายจะเจ็บป่วย ความเชื่อชาวลาหู่ ขวัญ วิญญาณ คือช่วงที่คนไม่ค่อยมีแรง ไม่สบายบ่อย ๆ ครั้งนั้น ชาวลาหู่ก็จะไปหาโตโบ ชึ่งที่เป็นผู้นำทางศาสนา ทำพีธีไสยศาสตร์จุดเที่ยนแล้วสวด กล่าวตามวิธีโตโบ โตโบทำเสร็จพิธี และรู้ว่าจะต้องทำอะไรชึ่งผู้ป่วยก็ถามว่า จะทำอย่างไร และจะต้องแก้ในด้านไหน แล้วโตโบก็จะตอบ และบอกตามจริงที่ได้รับคำสั่ง จากเบื้องบนให้กับคนที่ไม่สบาย รับรู้ และให้กลับไปแก้ตามจริงที่โตโบบอก เช่น ช่วงนี้บุญมีไม่มากแล้วนะ และขวัญหาย วิญญาณไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ถ้าเป็นอย่างนี้แล้วผู้ป่วยหรือผู้ไม่สบายก็ต้องรีบหาหมอผี ทำพิธีแก้สิ่งเหล่านี้ การทำพิธีมีดังนี้ พิธีเล็ก ๆ ทำพิธีหา บุญูก็จะมีไก่ก็ได้ หมูก็ได้ พิธีเล็ก ๆ ก็ไก่ พิธีใหญ่ ๆ ก็หมูได้ นำหมู - ไก่มาฆ่าเลี้ยงให้กับสมาชิกในหมู่บ้าน เพื่อที่จะขอบุญคนในหมู่บ้าน และคนในหมู่บ้านก็ผูกข้อมือ และอวยพรให้กับคนไม่สบายคน ๆ นั้น

ขวัญ ถ้าขวัญหายชาวลาหู่ก็จะมีวิธี เช่น ชาวลาหู่รู้ว่าขวัญหาย ก็จะหาไก่หนึ่งตัว เพื่อที่จะนำมาทำพิธีเรียกขวัญตามวิธีชาวลาหู่ ขวัญกลับมาหรือยังอย่างไรนั้นต้องฆ่าไก่ ตัวที่ทำพิธีแล้วก็มาทำ กินกันเองในกลุ่มหมอผี หรือผู้เฒ่าเพียงไม่กี่คนเท่านั้น พอกินเสร็จหมอผี หรือผู้เฒ่า ผู้แก่ก็จะดูที่กระดูกไก่ ก็จะรู้ว่าขวัญกลับมาหรือยัง ก็จะรู้ทันที
ความเชื่อเกี่ยวกับที่มาของฝิ่น
มีเรื่องเล่าว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ นามะ เธอยังไม่ได้แต่งงาน ภายหลังมาเธอได้เสียชีวิตลง ชาวบ้านจึงได้นำศพไปฝังไว้หลังหมู่บ้าน พอหลายวันผ่านไป ก็ได้มีต้นฝิ่น และต้นยาสูบขึ้นบริเวณที่ฝังศพของผู้หญิงคนนั้นอย่างน่าอัศจรรย์ โดยต้นฝิ่นขึ้นตรงบริเวณหน้าอกของผู้หญิง และต้นยาสูบขึ้นบริเวณอวัยวะเพศของผู้หญิงคนนั้น จากนั้นมาชาวลาหู่ก็เริ่มสูบฝิ่นกันมาก หรือถ้าใครสูบยาสูบก็จะเป็นที่รังเกียจของสังคม และจะยกย่องคนที่สูบฝิ่น
ความเชื่ออื่น ๆ
- ไม่ควรนำผ้าถุงของผู้หญิงติดไปในการไปล่าสัตว์ เพราะจะทำให้เกิดการมั่ว และยิงคนผิดได้
- ห้ามผู้หญิงจับอาวุธ เช่น อุปกรณ์ล่าสัตวต่าง ๆ ของผู้ชาย เพราะจะทำให้อาวุธนั้นไม่แม่นเวลาไปล่าสัตว์
ส่ง link ถึงเพื่อน
  ผู้ให้ข้อมูลโตโบจะเขาะ จะสี บ้านจะแล(รูปภาพจากบ้านจะแล ต.แม่ยาว พ.ศ.2545)